Podniesiony cholesterol

shutterstock_55068343Problem za wysokiego cholesterolu dotyczy 6 % dorosłych ludzi. Za wysoki cholesterol jest stwierdzany u osób z podwyższonym cholesterolem typu LDL (ang. low-density lipoprotein, czyli lipo proteina o małej gęstości),  nazywany także złym cholesterolem.  Przyjęte zostało, że mężczyźni mają go więcej od kobiet. Podwyższony cholesterol to nie choroba, lecz może prowadzić do chorób układu krążenia oraz chorób serca.

Niestety dopiero gdy powstają komplikacje dowiadujemy się o zbyt wysokim poziomie cholesterolu.  Jednak jego poziom można kontrolować oraz leczyć. Ważne jest wprowadzenie zmian w swoim życiu, takich jak odpowiednia dieta czy uprawianie sportu oraz przyjmowanie leków zwanych statynami.
Co to jest cholesterol?

Cholesterol jest wytwarzany przez ludzki organizm. Składa się on z lipidu (tłuszczu) oraz sterydu. Podobnie jak trójglicerydy, cholesterol jest ważnym elementem struktury komórek oraz odpowiada w znacznym stopniu za produkuję energii i wytwarzanie hormonów. Od sposobu produkowania cholesterolu przez wątrobę zależy jego poziom. Czynnik odpowiedzialny za podwyższony jego poziom to także złe nawyki żywieniowe. Za wysoki poziom cholesterolu może być przyczyną zwężania naczyń krwionośnych co prowadzi do chorób serca.
Cholesterol zły i dobry

Powszechnie mówimy o cholesterolu złym i dobrym.  Zły cholesterol to lipoproteiny o niskiej gęstości (LDL), zaś dobrym cholesterolem nazywamy lipoproteiny o wysokiej gęstości (HDL). Dobrze mieć podwyższony poziom dobrego cholesterolu, gdyż chroni on przed miażdżycą i chorobami układu krążenia. Cholesterol LDL, gdy jest podwyższony, staje się przyczyną chorób serca. Można go obniżyć wprowadzając niskotłuszczową dietę oraz zażywając odpowiednie leki, takie jak na przykład Simvastatin. Poziom HDL możemy w łatwy sposób podwyższyć aktywnością fizyczną.
Jakie są przyczyny podwyższonego cholesterolu?

Posiłki o wysokiej zawartości tłuszczów nasyconych podnoszą poziom cholesterolu LDL. Do takiej żywności zalicza się między innymi:  masło, ser, ciastka, czerwone mięso, słodycze, śmietana. Osoby  o większej masie ciała oraz z kliniczną otyłością mają przeważnie wyższy poziom LDL niż osoby o odpowiedniej masie ciała. Mowa tu także o osobach, które nie ćwiczą regularnie. Jeśli cierpimy na niektóre schorzenia, wtedy ryzyko wyższego LDL jest większe, SA to na przykład : nadciśnienie tętnicze, choroby nerek, cukrzyca, choroby wątroby, niedoczynność tarczycy. Zdarza się, że mamy genetyczne predyspozycje do zwiększonego poziomu cholesterolu, przypadłość taką nazywamy hipercholesterolemią. Taka wada genetyczna występuje u jednej na pięćset osób.
Jakie są zagrożenia mające związek z wysokim poziomem LDL?

Gdy mamy wysoki poziom złego cholesterolu, musimy być świadomi, że jesteśmy narażeni na miażdżycę. Polega ona na tym, że w tętnicach odkłada się nadmiar cholesterolu, co utrudnia przepływ tlenu we krwi, przez co zakłócony zostaje transport tlenu do serca oraz reszty ciała.  Zwiększone jest także ryzyko wystąpienia zakrzepów oraz choroby niedokrwiennej serca.

Jak obniżyć poziom LDL?

Powinniśmy zacząć od zmian nawyków żywieniowych. Powinniśmy eliminować żywność zawierającą tłuszcze nasycone. Bardzo pomaga również regularna aktywność fizyczna.  Oba te zmiany z pewnością przyczynią się do zwiększenia dobrego cholesterolu w naszym organizmie. Jeśli oba te metody zawiodą lub nie będą wystarczająco skuteczne, można zażywać statyny, które mają potwierdzone naukowo działanie obniżające poziom cholesterolu LDL. Osoby z chorobami układu krążenia także powinny zażywać statyny.

Kilka słów o rzeżączce

Mówiąc o chorobach przenoszonych drogą płciową nie można zapomnieć o rzeżączce. Wymieniana jest wśród najczęściej występujących w Polsce chorób z tej grupy. Wywoływana jest przez bakterie o nazwie neisseria gonorrhoeae. Na rzeżączkę mogą chorować zarówno kobiety, jak i mężczyźni. W obu wypadkach inaczej kształtuje się jednak szczyt zachorowalności. U kobiet przypada on znacznie wcześniej niż u mężczyzn. U kobiet moment ten przypada na okres między 16 a 19 rokiem, natomiast w przypadku mężczyzn ukształtował się on w przedziale 20 – 24 lata. Rzeżączką można się zarazić podczas stosunków płciowych, które odbywają się bez zabezpieczenia, czyli bez prezerwatywy. Nie oznacza to jednak, że zarazić się można tylko podczas stosunku pochwowego. Także seks analny oraz oralny stwarza ryzyko zarażenia się rzeżączką. Rzeżączka to choroba przenoszona drogą płciową, która łatwo poddaje się leczeniu. Już jednorazowa kuracja lekami Cefiksym oraz Azithromycin sprawia, że objawy ustępują.
Co wywołuje chorobę?

Choroba powodowana jest przez zakażenie się bakteriami neisseria gonorrhoeae. Bakterią tą można się zarazić podczas stosunków seksualnych bez prezerwatywy, która zabezpiecza przed chorobami przenoszonymi drogą płciową. Żądne kontakty płciowe bez zabezpieczenia nie są bezpieczne jeśli idzie o ryzyko zarażenia się rzeżączką. Można się bowiem zarazić zarówno podczas stosunków pochwowych, jak i podczas seksu analnego, oralnego oraz poprzez wspólne korzystanie z erotycznych zabawek jeśli druga osoba jest zakażona. Jest to choroba, która umiejscawia się nie tylko w obrębie narządów moczowo – płciowych, ale także w innych rejonach ciała. Może zagnieździć się na przykład w gałce ocznej.
Jakie są objawy rzeżączki?

Rzeżączka zalicza się do tych chorób przenoszonych drogą płciową, które może cechować przebieg bezobjawowy. Dlatego podkreśla się znaczenie badań kontrolnych, których celem jest wykrycie ewentualnego zakażenia. Każdy przypadek rzeżączki wymaga bowiem bezwzględnego leczenia antybiotykami. Jeśli jednak objawy już się pojawią to najczęściej występują wysypka, ból przy oddawaniu moczu oraz stolca oraz wydzielina z narządów płciowych, która nie jest naturalna. Mężczyźni bardzo często borykają się z wydzieliną z prącia. Do tego dochodzi ból podczas oddawania moczu. Czasem może pojawić się obrzęk jąder, któremu towarzyszy silny ból. Rzeżączka może wywoływać także szereg objawów, które występują rzadko w przypadku mężczyzn są to świąd odbytu oraz wydzielina z odbytu. U kobiet rzeżączka przebiega z nienaturalną wydzieliną z pochwy. Bardzo często pojawia się również krwawienie, które nie jest krwawieniem miesiączkowym. Do tych objawów dołącza się jeszcze ból podczas oddawania moczu. Do objawów pojawiających się raczej rzadko zalicza się bóle w okolicy podbrzusza, owrzodzenia obejmujące jamę ustną oraz świąd odbytu i jego okolic.
Jakie są możliwe powikłania rzeżączki?

Wyraźnie trzeba podkreślić, że rzeżączka, mimo tego, że łatwo poddaje się leczeniu, zawsze tego leczenia wymaga. Nieleczona prowadzi do powstania wielu powikłań, które stanowią bezpośrednie niebezpieczeństwo nie tylko dla zdrowia osoby nią dotkniętej, ale również dla jej życia. Mężczyźni, którzy nie leczą rzeżączki mogą liczyć się z powstaniem zapalenia najądrza. Nieleczone może doprowadzić do trwałych uszkodzeń. U kobiet nieleczona rzeżączka zwiększa ryzyko powstania ciąży pozamacicznej, która zawsze wymaga interwencji lekarza ginekologa. W obu przypadkach występuje zwiększone ryzyko zapadnięcia na inne choroby przenoszone drogą płciową.

O sytuacjach wątpliwych

tabletka antykoncepcyjna

Mówiąc o metodach zapobiegania ciąży nie sposób nie wspomnieć o tabletkach antykoncepcyjnych. Metoda ta uważana jest obecnie za najbardziej wygodną, a jednocześnie dającą największą gwarancję tego, że nie pojawi się nieplanowana ciąża. Wystarczy tylko przestrzegać reguł zażywania tabletek aby mieć blisko stuprocentową ochronę przed ciążą. Oferta tabletek antykoncepcyjnych jest obecnie tak szeroka i zróżnicowana, że każda kobieta znajdzie takie, które będą przez jej organizm najlepiej tolerowane.
Co kiedy zażyto większą dawkę niż ta, która jest zalecana?

Czasem może zdarzyć, że kobieta zażyje więcej niż jedną tabletkę jednego dnia. Takie przypadki zdarzają się najczęściej z nieuwagi lub roztargnienia. Na szczęście nie ma żądnych doniesień na temat szkodliwości przyjęcia zbyt wielu tabletek za jednym razem. W celu ochrony przed ciążą należy jednak takich pomyłek się wystrzegać.
Co jeśli zapomniałam o tabletce?

Jeśli pominięta tabletka została przyjęta nie później niż po upływie dwunastu godzin od normalnego czasu przyjmowania tabletek ochrona przed ciążą jest w pełni zachowana i nie ma się czym przejmować. Należy sięgnąć po zapomnianą tabletkę a kolejne przyjmować zgodnie z ustaloną porą. Jeśli jednak minęło więcej niż dwanaście godzin ochrona przed ciążą ulega zmniejszeniu. Wyraźnie trzeba podkreślić, że ryzyko zajścia w ciąże jest największe jeśli pominięta tabletka pochodziła z samego początku lub też z końca opakowania. W ulotce do każdych tabletek dołączona jest instrukcja co należy robić w takich sytuacjach.

Problemy z przedwczesnym wytryskiem

Przedwczesny wytrysk jest dolegliwością, która spędza sen z powiek wielu mężczyznom. Polega on na tym, że nawet niewielka ilość stymulacji seksualnej prowadzi do wytrysku nasienia, tzn. ejakulacji i zdarza się to regularnie. Sporo mężczyzn doświadczających przedwczesnego wytrysku obawia się, że coś z nimi jest nie tak, jednak jest to przypadłość całkowicie naturalna wśród tych, którzy nie mają jeszcze doświadczeń na polu seksualnym bądź stresują się przed stosunkiem z nowym partnerem. Także osoby, które mają spore przerwy między kolejnymi partnerami, mogą mieć problemy z przedwczesnym wytryskiem. Ta wstydliwa dla panów dolegliwość jest czymś normalnym i naturalnym, jedynie w przypadku regularnej powtarzalności przez dłuższy czas można mówić o zaburzeniu seksualnym.

Niestety problemy z przedwczesnym wytryskiem mogą wpłynąć na jakość stosunków seksualnych – dotknięty tą przypadłością mężczyzna traci pewność siebie, maleje ona również u jego partnerki. Stąd niedaleka droga do sfrustrowania na tle seksualnym. Środki takie jak Priligy, zawierający jako substancję czynną dapoksytynę, przedłużają stosunek, przez co są chętnie przyjmowane przez mężczyzn cierpiących na przedwczesny wytrysk, jednak należy pamiętać, że pomimo tego, że każdorazowa dawka leku pozwoli wydłużyć stosunek przez opóźnienie wytrysku, to jednak nie jest to permanentne rozwiązanie problemu.

Czy przedwczesne wytryski dotyczą także mnie?

Wielu mężczyzn na całym świecie cierpi z powodu przedwczesnych wytrysków, a jeszcze więcej obawia się, że ten problem dotyczy także ich. Wszystko przez to, że nie do końca jasne jest, co można zaliczyć do przedwczesnego wytrysku, ponieważ ile ludzi, tyle zdań na temat tego, jak długo powinien trwać stosunek seksualny. To powoduje lęki u mężczyzn, którzy, ich zdaniem, bardzo szybko szczytują. By ocenić, czy problem przedwczesnej ejakulacji dotyczy konkretnej jednostki, najlepiej jest odwołać się do medycznej definicji tej dolegliwości, według której przedwczesny wytrysk jest problemem wówczas gdy mężczyzna przed lub w trakcie zbliżenia nie jest w stanie wytrzymać ekscytacji seksualnej dłużej niż trzy minuty i gdy dzieje się to regularnie.

Co powoduje przedwczesne wytryski?

Nie jest tajemnicą, że ciało potrafi komunikować nam swoim zachowaniem nie tylko problemy ze sferą fizyczną, ale również psychiczną. O ile dokładnej genezy przedwczesnych ejakulacji jeszcze nie znamy, o tyle wiemy, że nie należy wykluczać ani sfery ciała, ani sfery ducha, przy czym większa część przypadków jest powodowana czynnikami psychologicznymi. Traumy z czasów dzieciństwa i wiążące się z nimi konsekwencje w sferze emocji oraz depresja to częste powody problemów ze szczytowaniem, jednakże należy pamiętać, że do najczęstszych przyczyn należy strach, stres czy też brak pewności siebie. Brzmi znajomo? Z pewnością te same uczucia towarzyszą przed stosunkiem mężczyznom borykającym się z problemem zbyt szybkiego szczytowania.

Przedwczesny wytrysk może być także dla nas komunikatem o kłopotach naszego ciała. Jeśli możemy wykluczyć wymienione wyżej czynniki psychiczne, pamiętajmy, że problemy z przedwczesną ejakulacją często dotyczą mężczyzn cierpiących na stwardnienie rozsiane, choroby naczyń krwionośnych lub mających uszkodzony rdzeń kręgowy. Zastanówmy się także, czy nie stosujemy leków mogących wpłynąć na jakość życia seksualnego lub czy nie nadużywamy alkoholu.

 
Jak można leczyć przedwczesny wytrysk?

O ile ból głowy możemy leczyć ogromną ilością medykamentów, o tyle na przedwczesny wytrysk, choć także jest częstym problemem, istnieje tylko jeden lek. Nie jest to jednak jedyna metoda opóźnienia ejakulacji – tych jest więcej:

Leki dostępne na receptę

Priligy, zawierający jako substancję czynną dapoksytynę, pomaga nawet trzykrotnie opóźnić wytrysk, dzięki czemu wzrasta jakość stosunków seksualnych mężczyzn i ich partnerek. Ponadto ryzyko wystąpienia efektów ubocznych stosowania leku jest ograniczone do minimum.

Ćwiczenia fizyczne

Wiele zaburzeń leczonych jest przez wykonywanie ćwiczeń, dzięki którym ciało uczy się odpowiednio reagować na bodźce z zewnątrz. Podobnie w przypadku problemów z przedwczesnym wytryskiem opracowano kilka ćwiczeń, które wykonywane regularnie dają efekty. Wykonywanie ćwiczeń typu „stop i start” czy „ściskania” lub wykonywanie przez partnera masturbacji zwalniającej przed wytryskiem, pomaga mężczyznom kontrolować ejakulację.

Środki znieczulające

W aptece możemy nabyć bez recepty także kremy i żele, które powodują lekkie „odrętwienie” penisa i w ten sposób wydłużają stosunek. Nie jest to jednak najlepsza metoda, ponieważ może negatywnie oddziaływać na jakość doznań, a także nie jest dyskretna.

Metoda terapeutyczna

Jak już wspominano, przyczyną problemów z przedwczesnym wytryskiem mogą być kłopoty emocjonalne. W takim przypadku najlepiej będzie udać się do psychologa lub lekarza. Czasami terapia łączy się z przepisanymi przez lekarza lekami.

Leczenie operacyjne

Operacja jest uważana za ostateczność – może być skuteczną metodą, jednakże jest przy tym najbardziej inwazyjna. Celem zabiegu jest zmniejszenie czułości penisa, ale istnieje spore ryzyko wystąpienia powikłań.

Fałszywa Viagra stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia

pigułkiW obliczu kredytowego krachu zwykle pojawia się potrzeba ograniczenia korzystania z luksusowych dóbr. Read More

Australijscy żołnierze zostali ostrzeżeni przed nadmiernym spożywaniem Viagry.

aussie-troop-lLeczenie impotencji jest dla żołnierzy bezpłatne, jako część ich medycznego uposażenia. Szefowie armii są jednak zaniepokojeni, że fakt ten może zostać nadmiernie wykorzystany. Główny Lekarz Sił Zbrojnych w odpowiedzi na te zmartwienia wydał biuletyn, w którym oświadczył m.in., że: „Diagnoza musi być poparta odpowiednią historią choroby lub zaburzeń seksualnych.” Read More

Loading...
X